رفتی جانم به قربانت ولی حالا چرا...؟؟

سلام  به همه ی دوستای عزیز

من شبنمم

همون دوستی که امین وبشو هدیه داده!!

امین عزیزم،داداشم،بالاترین هدیه رو دادی اما چرا رفتی...؟؟

فکر دل تنگه مارو نکردی هاااااااااا

وبو دادی بهم گفتی نمیتونی حذفش کنی گفتی از این به بعد من مدیرش باشم اگه نخواستم حذفش کنم  اما نزاشتی منم حرف بزنم بگم:

نمیتونم

چون:1-همه جای این وب ،نقطه به نقطش رنگ و بوی تو رو داره...!!

2-اسم یه نفر تو این وب حک شده اونم:امینه...!!

حالا من نمیتونم هیچ کاری کنم نه میتونم حذف کنم نه...!!

2هفته دیگه امتحانای ترمم شروع میشه دیگه نت نیستم به امید اینکه داداش امینه عزیزم دوباره برگرده

منم این پستو دادم تا یه یادگاری بزارم!!

داداش امینم منتظرم خیلی زود،تابستون که درسات تموم شد ببینمت

آبجی کوچولوت "شبنم"

در نگاهت چیزیست که نمیدانم چیست ؛

 مثل آرامش بعد از یک غم ، مثل پیدا شدن یک لبخند ، مثل بوی نم بعد از باران ...

در نگاهت چیزیست که نمیدانم چیست ! من به آن محتاجم .

اینجا زمین است ،

ساعت ؟! چه فرقی می کنه ! به رسم دلتنگی معنی و مفهوم همه چی تغییر

میکنه . بدون تو هر ثانیه ساعت ها طول می کشه...

با تو اما ، پر شتاب ترین گذر زمان رو تجربه می کنم .

صدای مرا از اعماق قلبم می شنوی ...

تا چشم کار می کند جای تو خالیست ...

صادق هدایت که از پیشگامان داستان‌نویسی نوین ایران و روشنفکری برجسته بود،

 در کتاب بوف کور خود می نویسد :

در زندگی درد هایی است که روح انسان را از درون مثل خوره می خورند و می زدایند،

 این درد ها را نه می شود به کسی گفت و نه می توان جایی بیان کرد!